کاخ ورسای

کاخ ورسای، اقامت‌گاه سلطنتی دربار فرانسه، در قرن هفدهم و به دستور لوئی چهاردهم در حومه پاریس ساخته شد. این کاخ عظیم که از جمله خارق‌العاده‌ترین کاخ‌های کلاسیک جهان محسوب می‌شود، از سال 1979 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.  کاخ ورسای و فضای سبز اطرافش با 800 هکتار وسعت، 700 اتاق، 12 مایل جاده، 200 هزار اصله درخت، 50 فواره، 2150 پنجره، 67 راه‌پله، 6 هزار تابلوی نقاشی، 1500 طراحی، 2100 مجسمه و 5 هزار قطعه مبلمان، پس از بیش از سه قرن که از زمان ساخت آن می‌گذرد هنوز چشم هر بازدیدکننده‌ای را خیره می‌کند.
کاخ ورسای که ولتر آن را «شاهکار سلیقه بد و عظمت» خوانده بود، در عرض چند دهه و بر اثر حسادت لوئی چهاردهم به کاخ یکی از وزرایش، در شکارگاه سلطنتی فرانسه ساخته شد. لوئی چهاردهم در سال 1682، به همراه قسمت اعظم دربار و اطرافیانش ــ جمعاً در حدود 20 هزار نفر ــ به کاخ ورسای نقل مکان کرد.
تاریخچه ورسای
لوئی سیزدهم معمولاً در جنگل‌های اطراف دهکده ورسای در حومه پاریس به شکار می‌رفت و در سال 1624 دستور داد تا کلبه شکاری در این مکان ساخته شود.  هنگامی که لوئی چهاردهم در سال 1660 به قدرت رسید، به جستجوی مکانی در نزدیکی پاریس اما دور از هیاهوی شهر برآمد تا کاخ سلطنتی عظیمی در آن بنا کند. لوئی چهاردهم که در میان جنگ‌های داخلی و جنگ قدرت اشراف فرانسه بزرگ شده بود، قصد داشت با گرد هم آوردن همه اشراف و درباریان زیر یک سقف، کنترل کامل دربار فرانسه را به دست بگیرد. او بالاخره تصمیم گرفت کلبه شکار کوچک ورسای را به کاخی عظیم تیدیل کند. لوئی لووو، آرشیتکت مشهور فرانسوی، عملیات ساخت قصر را عهده‌دار شد و تا سال 1678 بر عملیات ساخت قصر نظارت داشت. در سال 1678 ژول هاردون مانسارت، دیگر آرشیتکت فرانسوی، سرپرستی ساخت ورسای را برعهده گرفت. از جمله بناهای مهمی که او به نقشه اصلی کاخ اضافه کرد، می‌توان به کلیسا و تالار آینه‌ها اشاره کرد.
بالاخره لوئی چهاردهم در 6 می سال 1682 به همراه بیست هزار نفر از اطرافیانش به این کاخ نقل مکان کرد. اما تکمیل ساخت و ساز قصر تا سال 1688 به طول انجامید. تکمیل این قصر محصول همکاری سه مغز متفکر اصلی طرح، یعنی لوئی لووو (آرشیتکت اصلی)، شارل لوبرون (طراح باغ) و آندره لونوتر (مدیر تزئینات داخلی) بود.
هزینه‌ها و فایده‌های ورسای
کاخ ورسای چنان شکوه و عظمتی دارد که اغلب بازدیدکنندگان امروزی می‌پرسند «چقدر خرج ساخت این کاخ شده است؟» این بازدیدکنندگان به خطا گمان می‌کنند که ورسای تنها خانه‌ای است که در ابعادی درخور خاندان سلطنتی فرانسه گسترش یافته است. لوئی چهاردهم با ساخت ورسای، آن را به خانه اشراف و مقر اصلی دربار فرانسه تبدیل کرد. لوئی چهاردهم خودش هم در ورسای ساکن بود و اتاق خواب او به گونه‌ای نمادین در مرکز ردیفی طولانی و متقارن از ساختمان‌های به هم پیوسته قرار داشت. قدرتی که تمام فرانسه را کنترل می‌کرد، از این مرکز ساطع می‌شد.
ورسای خانه هزاران نفر از اشراف و نیز محل کار دربار و کارگزاران حکومت فرانسه بود. لوئی چهاردهم با کشاندن بخش اعظم اشراف به ورسای، از مقاومت آن‌ها در برابر ایجاد یک نظام پادشاهی قدرتمند و مرکزیت یافتن قدرت جلوگیری کرد. با این حال کاخ ورسای، کاخی بزرگ و مجلل بود و نگهداری آن هزینه‌های خاص خودش را هم داشت. در برخی منابع آمده است که نگهداری از قصر و هزینه خورد و خوراک مستخدمان و خانواده سلطنتی، در مجموع 25 درصد کل درآمد حکومت فرانسه را به خود اختصاص می‌داده است. اما به گفته مورخان، این اعداد و ارقام ساخته و پرداخته ذهن کسانی است که می‌خواهند زیاده‌روی‌های خاندان سلطنتی فرانسه را دلیل اصلی انقلاب کبیر این کشور نشان دهند. بنا بر محاسبات کارشناسی، به نظر می‌رسد هزینه اداره و نگهداری ورسای کمتر از 6 درصد درآمد کل حکومت فرانسه در آن زمان باشد. اما گذشته از این هزینه‌ها، کارشناسان نقش ورسای در کاهش قدرت اشراف و مرکزیت یافتن قدرت اداره کشور و نیز تأثیر این کاخ بر هنر و معماری فرانسه و کل اروپا را از جمله فواید آن برای کشور فرانسه ذکر می‌کنند. امروز نیز کاخ ورسای با 10 میلیون بازدیدکننده در سال، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری کشور فرانسه است.
تالار آینه‌ها
تالار آینه‌ها، زیباترین و مهم‌ترین بخش کاخ ورسای است. این تالار که در سال ۱۶۷۸ ساخته شده است، در طبقه اول کاخ ورسای قرار دارد و 578 آینه در آن نصب شده است. تالار آینه‌ها ۷۳ متر طول، ۱۱ متر عرض و 12 متر ارتفاع دارد. این تالار ۱۷ پنجره دارد که به سوی باغ باز می‌شوند و از هر پنجره می‌توان بخشی از باغ را مشاهده کرد. در واقع از این تالار می‌توان کل باغ اطراف کاخ را دید.روبروی پنجره‌ها آینه‌های بلند قدی قرار دارد که تصویر باغ در آن‌ها منعکس می‌شود. چهل لوستر بزرگ از سقف بلند تالار آویزان است. مجسمه‌ای مرمرین از لوئی چهاردهم نیز زینت‌بخش این تالار است. تمام عروسی‌ها، جشن‌ها و مراسم تاجگذاری، از جمله تاجگذاری ژوزفین در زمان ناپلئون بناپارت در این تالار صورت می‌گرفته است. تالار آینه‌ها نه تنها سمبل اقتدار پادشاهان فرانسه است، بلکه در دوران بعد از انقلاب فرانسه نیز نقشی کلیدی داشته است. در سال ۱۹۱۹ و در جریان جنگ جهانی اول اغلب تصمیم‌های مهم و قراردادها در این سالن منعقد می‌شد.
بازسازی 400 میلیون یورویی ورسای
در حال حاضر کاخ ورسای به موزه‌ای برای بازدید عموم تبدیل شده است و با بیش از 10 میلیون بازدیدکننده در سال، بزرگترین جاذبه گردشگری فرانسه به حساب می‌آید. عملیات مرمت و بازسازی کلی این کاخ از سال گذشته و با بودجه‌ای معادل 400 میلیون یورو آغاز شده است و به پیش‌بینی کارشناسان این پروژه بیش از 20 سال به طول خواهد انجامید.
ژان ژاک آیاگون، وزیر فرهنگ فرانسه در مورد بازسازی این کاخ می‌گوید «این نخستین بازسازی اساسی ورسای از اوایل قرن نوزدهم به بعد است و بزرگترین پروژه بازسازی و مرمت فرانسه پس از بازسازی و تعمیر موزه لوور در اواخر قرن بیستم محسوب می‌شودهدف مرحله اول عملیات بازسازی ورسای، که تا اواخر سال 2009 به طول خواهد انجامید، ایمن سازی این کاخ است: تعمیر بویلر‌ها و دستگاه‌های گرم‌کننده کاخ که چندبار ورسای را تا مرز انفجار پیش برده‌اند؛ تعویض سیم‌کشی و سیستم الکتریسیته کاخ که به دهه 1940 تعلق دارد و تعویض دزدگیرها و سیستم اطفای حریق که خود به آثاری عتیقه تبدیل شده‌اند. فردریک دیدیه، آرشیتکت ارشد کمیسیون بناهای تاریخی فرانسه، می‌گوید «مقایسه پروژه بازسازی کاخ ورسای ممکن است از نظر ابعاد و عظمت با بازسازی موزه لوور قابل مقایسه باشد، اما از نظر هدف پروژه به کلی متفاوت است. در مورد لوور، یک موزه مدرن درون یک قصر قدیمی ساخته می‌شد، اما ورسای، خود یک موزه است.



تاريخ : پنجشنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٧ | ٢:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()

موزه لوور پاریس

موزه لوور پاریس بزرگترین و مشهور ترین موزه جهان است .ساختمان موزه یک کاخ سلطنتی قدیمی است که در وسط پاریس میان رود سن و خیابان ربولی قراردارد . این کاخ سلطنتی متعلق به فلیپ دوم پادشاه فرانسه بود. سرسرا و تالار ساختمان بسیار بزرگ بود بطوری که شاه و پسرش از آن و راهروی ورودی آن جهت اسب سواری استفاده میکردند .ساخت بنا و حیاط عظیم آن بیش از سیصد سال بطول انجامید.

این بنا توسط پادشاهان فرانسه دائما گسترش می یافت .ریشه کلمه لوور بمعنای روشنائی  آسمان است. دولت فرانسه آثار هنری با ارزش لوور را در بین دو جنگ جهانی اول و دوم مخفی و بشدت مراقبت کرده است . این مکان برای آنکه در مواقع ضروری دوباره قابل استفاده باشدبه صورت اسرار آمیز و نهان باقی مانده است. قسمت های زیادی از این بنا به سبک رنسانس فرانسه ساخته شده و درسال 1546 معماری با نام پیرسکات به دستور پادشاه فرانسیس اول مجموعه غربی لوور را ساخت.در قرن 17 بخش اساتید و هنرمندان هلند و فنلاند به آن اضافه شده و در سال 1725 آکادمی نقاشی و مجسمه سازی فرانسه در یکی از سالن های لوور بر پا کرد . این آکادمی آن سالن را مکانی برای برگزاری نمایشگاه های سالیانه کرد . یازدید از بخشی از کاخ سلطنتی لوور در نوامبر 1793 در زمان انقلاب کبیر فرانسه برای عموم مجاز شناخته شد. در سال 1848 مردم فرانسه آثار هنری با ارزشی را به موزه هدیه کردند ودر سال 1981 در زمان ریاست جمهوری فرانسیس میتران  پروژه اضافه کردن بنائی جدید به ساختمان موزه بنام Le Grand Lovere  مطرح گردید . امروزبنای مجلل هرمی شکل شیشه ای مشخصه ورودی موزه است . بازدید کنندگان می توانند در آن آثار قدیمی و مجسمه های مربوط به دوران رنسانس تا نقاشی های مدرن را ببینند. سقف این بنا با موزائیک ها، نقاشی هاو حکاکی های زیبا تزئین شده است . بعضی سفالینه های موجوددر موزه قدمتی 5000 ساله دارند . در میان اتاق های آن نقاشی های بی نظیری از فرانسه دیده میشود . بعضی از این نقاشی ها آنقدر بزرگند که بر روی دیوار های یک خانه معمولی جا نمی گیرند. لوور در بر گیرنده میراث ارزشمند هنر مندان از زمان کاپتی ها تا ناپلئون بناپارت و امروز است.

پس از ورود از در اصلی ، پله های برقی ، بازدیدکنندگان را به یک طبقه پائین تر میبرند که از آنجا سه مدخل اصلی برای ورود به موزه وجود دارد . جالب است بدانید موزه لوور به راهنما ی الکترونیکی مجهز است و در ازای اجاره یک گوشی شبیه موبایل ، بیننده می تواند در موزه گردش کرده و اگر بخواهد در باره مجسمه ،تابلو یا یک اثر تاریخی این موزه اطلاعاتی به  دست آورد ، تنها کافی است کد چهار رقمی کنار اثر را وارد دستگاه کرده و با انتخاب زبان ، کلیه توضیحات لازم درباره آن را بشنود.

آثار تاریخی بر حسب تمدن ها و زمان پیدایش آنها ترتیب بندی شده و از تمدن سومری آغاز و پس از ورود به تمدن مادها می توان آثار باستانی کشورمان را مشاهده کرد . دو اسب بالداربزرگ در مدخل سالن ودو شیر بالدار ، نقش برجسته داریوش نخستین تدوین کننده منشور حقوق بشر ، نقش از کوروش بزرگ ، از جمله مهمترین بخش های ایرانی موزه لوور است .سلاحها و نیز تزیینات داخل خانه های آن زمان ، وسائل زندگی می توانند ساعت ها بیننده را به فکر فرو ببرد که ایرانیان در آن زمان به نسبت سایر اقوام تا چه حد پیشرفته بوده اند . با گذر از سالن ها، نوبت تمدن مصر ، یونان و روم باستان میرسد . گفتنی است سالن تابلو های داود و لبخند ژکوندهمواره مملو از جمعیت است و در تمامی سالن ها راهنمای چکونه رسیده به تابلوی جادوئی لبخند ژکوند اتر لئوناردو داوینچی به چشم میخورد . محوطه موزه لوور بقدری وسیع است که حداقل هفت روز برای تماشای تمامی نقاط آن وقت لازم است . خالی از لطف نیست که بدانید تابلوی لبخند ژکوند یا همان مونالیزا ، سالها پیش نوسط یک کارگر ایتالیائی موزه لوور به سرقت رفت و مطبوعات وقت اروپا از این سرقت بعنوان بزرگترین سرقت هنری تاریخ یاد کردند . گرچه این تابلو دو سال بعد پیدا و در محل قبلی خود نصب گردید. موزه لورر 1233 کارمند رسمی و قراردادی دارد . این موزه با 8 میلیون بازدید کننده در سال در صدر موزه های برتر جهان قرار دارد و پس از آن موزه ملی بریتانیا با 5 میلیون و موزه گوگنهایم نیویورک با 1 میلیون دررتبه های بعدی قرار دارند .

در قسمت تمدن مصریکی از جذابترین اشیاء به نمایش درآمده در بخش مصر شناسی موزه لوور (Louvre) مجموعه چهار کوزه است که گفته میشود محتوی اعضای مومیایی شده بزرگترین فرعون مصر، رامسس دوم بوده است. اما متاسفانه مشخص شده است که این کوزه ها از سابقه ای با جذابیت بسیار کمتر برخوردارند.در موزه لوور مجموعه زیبایی از آثار باستانی و مومیایی های مصر نگهداری می شود.این ظروف زیبای سفالی فیروزه ای که نام رامسس با خط هیروگلیف و تصاویری از خدایان مصر باستان موت و آمون، زینت بخش آن است واقعی و متعلق به زمان یاد شده هستند، اما این اعتقاد که اعضاء داخلی بدن فرعون به قصد آسان نمودن سفر فرعون به جهان دیگر، در آنها قرار داده شده نادرست است.

گروهی از محققین به سرپرستی شیمی دانی به نام ژاک کونان (Jacques Connan) از دانشگاه لویی پاستور آزمایشهای مولکولی و رادیو کربن را بر روی دو نمونه از رسوبهای موجود در کوزه ها انجام داده اند. عملیات کروماتوگرافی (جدا کردن عناصر رنگی از یکدیگر به منظور تشخیص آنها) و طیف سنجی جرمی نشان داده است که یکی ازاین نمونه ها نوعی مرهم یا روغن معطر است که از روغن کاج و چربی حیوانی تهیه شده است. این کوزه و محتویات آن متعلق به سال 1035 ± 50 سال قبل از میلاد است، رامسس در سال 1213 درگذشته است که به این ترتیب بین 128 تا 228 سال قبل از این زمان بوده است. یکی دیگر از نمونهای آزمایش شده که ماده ای زرد - نارنجی است، صمغ خالص گیاهی است که برای مومیایی کردن استفاده میشده است. با آزمایش کربن، تاریخ این کوزه و محتویات آن به دوران سلطنت سلسله بطالسه و در حدود 275 قبل از میلاد برآورد شده است.

کونان اعتقاد دارد که کوزه ها در ابتدا استفاده ابزاری داشته و برای نگهداری لوازم آرایشی مقدس در معبد رامسس دوم به کار میرفته است و دلیل وجود نشانه هایی از روغن در آن همین است. این ظروف مدتها بعد از این به عنوان ظروف مخصوص نگهداری احشاء مومیایی شده به کار رفته اند. اینکه احشاء مومیایی شده شخصی در کوزه ای که دارای نشان اختصاصی رامسس دوم بوده است، قرار داده شده، مشخص میکند که این فرد شخصیت مهمی بوده است. به گفته کونان: "این نتایج میتواند تکلیف مباحثه ای که در طی یک قرن اخیر ادامه داشته، را روشن نماید."

"کوزه های بدل چینی با لعاب آبی مشهورشان، کوزه های مومیایی رامسس دوم نبوده اند اما مسلم است که این ظروف حداقل دو مرتبه مورد استفاده قرار گرفته اند، اول برای نگهداری مرهم و روغنهای مقدس و پس از آن برای حفظ اندامهای مومیایی شده شخصی ناشناس در دوران سلطنت بطالسه." ادعای اینکه کوزه های حاوی احشاء مومیایی شده رامسس دوم بوده اند به سال 1906 و یک سال پس از ورود این ظروف به مجموعه لوور بازمیگردد. دوتا از کوزه ها دست نخورده باقی مانده و دو تا از آنها باز شده اند. پزشکی از اهالی لیون (Lyons) مسئول بررسی کوزه ها بوده است، او بسته ای پارچه پیچ را از یک کوزه خارج نموده که حاوی جسمی با بافت ماهیچه ای و بنا به تشخیص وی یک قلب بوده است. از آنجایی که نشان رامسس بر کنار کوزه وجود داشته است اولین حدس این بوده که این کوزه ها، برای مومیایی رامسس دوم به کار رفته اند. با این حال تعدادی از مصر شناسان به این تشخیص مشکوک بودند. در مراسم مومیایی مصر باستان، مومیایی کنندگان تنها یک عضو، قلب را داخل بدن مومیایی باقی میگذاشتند که در دنیای بعدی توسط توث (Thoth خدایی با سر لک لک که داور اصلی خیر و شر بوده) برای سنجش اعمال او مورد استفاده قرار بگیرد. موضوع هنگامی بیشتر مطرح و جالب شد که در سال 1985 مشخص شد مومیایی رامسس واقعا حاوی قلب او هم هست.رامسس دوم طی 6 دهه سلطنت خود امپراتوری مصر را توسعه داد و تعدادی از بزرگترین بناهای تاریخی را به وجود آورد که از جمله آنان میتوان به معبد سنگی ابو سیمبل و مجموعه های الاقصر و کارناک اشاره نمود.او در دره پادشاهان واقع در الاقصر دفن شد و جسد مومیایی شده او اکنون در موزه مصر واقع در قاهره نگهداری میشود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



تاريخ : پنجشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()

برج ایفل پاریس 

تا سال 1889 ستون یادبود واشنگتن به عنوان بلندترین سازه جهان شناخته می‌شد اما در این سال برج ایفل جاینشین آن شد. برج ایفل به مدت 41 سال تا زمان بهره برداری از برج کرایسلر در نیویورک در سال1930، به عنوان بلندترین برج جهان شناخته می‌شد.

این برج هم اکنون بلندترین سازه موجود در شهر پاریس و چهارمین سازه بلند فرانسه است. با توجه به اینکه از ابتدای ساخت این برج تاکنون بیش از دویست میلیون نفر از این بنا دیدن کرده‌اند، این بنا به عنوان پربازدید کننده‌ترین بنا در جهان شناخته می‌شود.وزن تقریبی آن 7200 تن است. 1792 پله تا بالاترین نقطه برج ادامه دارند که البته پله‌های طبقه دوم به بالاترین نقطه برج به روی بازدیدکنندگان بسته است. ساختار این سازه به شکلی است که باز و بدون طبقه‌های میانی (به جز دو سطح) می‌باشد. یک سمت آن رودخانه سن و سمت دیگر البته کمی دورتر بنای گنبددار و زرینی دیده می‌شود که عمارت اینولید نام دارد و مقبره ناپلئون آنجاست.

برج ایفل یکی از نمادهای کشور فرانسه در پاریس است که در خیابان شام‌دو‌مارس واقع شده و ارتفاعی معادل 324 متر دارد. این برج که به خاطر سازنده‌اش (مهندس گوستاو ایفل) به این نام شهرت یافته است، به عنوان بخشی از منظر شهری حاشیه‌ی رود سن، از سال 1991 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. ماجرای ساخت برج در سال 1884 و هنگامی آغاز می‌شود که امیل نوگوییه و موریس کوچلن، دو مهندس اصلی کارخانه گوستاو ایفل، تصمیم می‌گیرند بنایی بلند، یک برج سیصد متری، بسازند. آن‌ها معماری به نام استفان سووستر را خبر می‌کنند تا درباره پروژه با او مشورت کنند. پروژه ایفل واکنش‌های متفاوتی بر می‌انگیزد. در 14 فوربه 1887، 300 تن از هنرمندان نامه اعتراض‌آمیزی برای آلفاند، مدیر اجرائی پروژه ایفل، می‌نویسند که در میان آن‌ها چهره‌های چون گای دو موپاسان، امیل زولا، آلکساندر دومای پسر، شارل گرنیه و فرانسوآ کوپه نیز دیده می‌شود.

  

این هنرمندان در عریضه خود، به نام فرانسه، تاریخ و هنرش، ساختن برج بی‌مصرف و هیولاگونه ایفل را محکوم می‌کنند. اما کسانی چون روسو و شاگال ایفل را می‌ستایند.با وجود تمام واکنش‌های مثبت و منفی، ساخت برج ایفل آغاز می‌شود و ساختش دو سال و دو ماه و پنج روز به طول می‌انجامد و در نمایشگاه جهانی سال 1889 حضور می‌یابد. خالق این بنا گوستاو ایفل است که بیشترین شهرتش را مدیون ساخت سازه‌های بلند آهنی و مقاوم در برابر باد چون «مجسمه آزادی»، «پل دره گذر گارابیت» و «نیوگاتی پو (لهستان، 1879)» است.
در ساخت برج ایفل بیش از هجده هزار قطعه آهنی و دو ملیون پانصد هزار میخ پرچ به کار رفته و پنجاه مهندس و یک صد و سی و دو کارگر بر روی آن کار کرده‌اند. این مهندسان تدابیر بسیاری اندیشیده‌اند تا نحوه خم کردن این میله‌های عمودی را بیابند و آن را به ارتفاع 324 متری‌اش برسانند به طوری که در برابر هیچ بادی نلرزد.
ایفل از زمان ساختش تا امروز هجده بار رنگ شده، یعنی تقریباً هر هفت سال یک بار رنگ خورده است؛ نقاشی این بنا، به زعم سازنده‌اش، تمهیدی است برای حفظ ساختار آهنینش. پس رنگ آن تاکنون بارها تغییر کرده است، در ابتدا قهوه‌ای- قرمز بوده، سپس زرد مایل به سرخ و حالا به رنگ برنز است. در رنگ‌آمیزی برج، طیف‌های متفاوتی آزموده شده است تا همه‌چیز به چشم مخاطبی که از دور بنا را می‌بیند یک‌پارچه بیاید. نفاشان زمانی نزدیک به یک سال را در پای این برج گذرانده‌اند و شصت پرده رنگ را آزموده‌اند تا به رنگ دلخواهشان رسیده‌اند. آخرین باری که ایفل رنگ شد سال 2001 بود که کار نقاشی نوامبر همان سال آغاز و ژوئن 2003 تمام شد.
گوستاو ایفل در سال 1889 برج ایفل را تبدیل به یک لابرتوار علمی- تحقیقی کرد و وسایل بسیاری در آن‌جا نصب کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به فشار سنج و برقگیر اشاره کرد. برج ایفل در پیشرفت این سه حوزه علمی نقش به سزائی ایفا کرده است: هواشناسی (دستگاه مختلفی در برج بودند که تغییرات جوی را ثبت می‌کردند)، رادیو تلگراف و آیرودینامیک. در سال 1906 نیز در برج یک ایستگاه رادیوئی راه اندازی شد که قطعاً در پیشرفت علم امواج رادیوئی گام جدیدی محسوب می‌شد و گوستاو ایفل نیز آنقدر عمر کرد تا بالاخره در سال1921، اولین پخش برنامه‌ای رادیوئی که از برج او مخابره می‌شد را بشنود. علاوه بر این‌ها در طبقه سوم برج نیز موسساتی برای مطالعه نجوم و روان‌شناسی تاسیس شده بود و برج ایفل که تنها بیست سال از ساخت آن می‌گذشت تبدیل به مکانی علمی- فرهنگی- تفریحی شد.
از اتفاقات جالبی که در برج ایفل افتاده می‌توان به بازدید آدولف هیتلر از آن اشاره کرد: در جریان اشغال فرانسه در سال 1940 هیتلر تصمیم گرفت تا نوک برج برود و از آن‌جا به کل پاریس نگاه کند، اما فرانسوی‌های آزادی خواه کابل‌های آسانسور را قطع کردند و هیتلر مجبور شد تمام هزار و هفتصد و نود و دو پله‌ی برج را پیاده بالا برود. (بنا بر طرح ایفل، ابتدا بنا بر این بود که تعداد پله‌ها با عدد سمبولیک 1789 (سال انقلاب فرانسه) منطبق باشد). در زمان سقوط نازی‌ها نیز هیتلر از یکی از ژنرال‌هایش خواست تا برج ایفل را تخریب کند، اما ژنرال فون شولتیتز که پاریس و بناهایش را بسیار دوست می‌داشت، از خون خود گذشت تا ایفل را زنده نگه ‌دارد.
برج ایفل از معدود بناهای فرانسوی است که بدون هیچ کمکی از دولت اداره می‌شود و درآمدی خوبی هم دارد که در سال 2003 بیش از 51 میلیون یورو بود. نمایشگاهی که در برج ایفل برگزار می‌شود نیز بسیار اشتغال زاست: 250 نفر حقوق بگیر ثابت (میزبانان، تکنسین‌ها و مسئولین بخش اداری) و 250 نفر دیگر که به صورت متفرقه کسب درآمد می‌کنند (رستوان‌‌دارها و فروشندگان بوتیک‌ها) و پلیس و کارکنان پست و ... . در کل ایفل یک منبع مالی ارزشمند برای فرانسه به شمار می‌رود.
برج ایفل از جذابیت بسیار بالائی برخوردار است. علاوه بر جذابیتی که خود برج داراست، پارک‌های اطراف آن نیز شگفت انگیز‌اند، پارک‌های بزرگی که در هر فصل زیباتر از فصل پیش‌اند. تعداد حیرت‌انگیز توریست‌ها یا پاریسی‌هایی که در پای این برج جمع می‌شوند موید این نکته است.
در سرتاسر دنیا نمونه‌های تقلیدی بسیاری از برج ایفل مشاهده می‌شود که بلند‌ترینشان با 333 متر «برج توکیو» در ژاپن است. در لس آنجلس نیز برج ایفلی دیده می‌شود که طولش به اندازه نصف طول نمونه اصلی است. در پراگ، بلک‌پول تاور(انگلستان) و لیون وپکن و شین زن نیز نمونه‌های مشابهی دیده می‌شود.



تاريخ : شنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:٥٢ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()

فرانسه

کشور فرانسه با مساحتی برابر ۵۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع وسیع‌ترین کشور اروپای غربی است (نزدیک یک پنجم مساحت اتحادیه اروپا) و منطقه دریایی وسیعی را در اختیار دارد (منطقه اقتصادی که در ۱۱ میلیون متر مربع گسترده شده است). سطح فرانسه شبیه به یک شش ضلعی است. مساحت فرانسه حدود یک سوم وسعت ایران بوده و به ۲۲ ناحیه تقسیم شده و ۹۶ شهرستان دارد که به نظم الفبایی شماره گذاری شده‌اند (آخرین ارقام پلاکهای اتومبیلها).

به این تعداد شهرستان‌های ماورای دریاها (DOM) شامل گوادلوپ، مارتینیک، گویان و رئونیون می‌‌شوند و چهار سرزمین ماورای دریاها (TOM) شامل پلی‌نزی فرانسوی، کالدونیای نو، والیس و فوتونا، زمینهای جنوبی و قطب جنوب فرانسوی و مناطق کلکتیوی دارای جایگاه خاص یعنی مایوت و سن پی‌یر و میکلون افزوده می‌‌شوند.کشورهای هم مرز بلژیک، لوگسامبورگ، آلمان، سوییس، ایتالیا، اسپانیا، موناکو و آندورا. بریتانیا نیز از طریق تونل زیر مانش یا قایق با فرانسه همسایه است.

شهرهای اصلی فرانسه عبارتند از پاریس، بردو، گرونوبل، لیل، لیون، مارسی ،مونپلیهف نیس، استراسبورگ و تولوز می باشد.

فرانسه یکی از متنوع‌ترین وضعیت‌ها در اروپا است: دشتها، کوهستانهای قدیمی، سلسله جبال کوههای مرتفع، جلگه هها، ساحلهای اقیانوسی و مدیترانه‌ای در این کشور وجود دارند. رشته کوههای اصلی: آلپ (که قله آن مون بلان بلندترین قله اروپای باختری است و ۴۸۰۷ متر ارتفاع دارد)، پیرنه، ژورا، آردن، رشته کوه مرکزی وله وژ.ساحل‌های مرزی فرانسه را به چهار دریا متصل می‌کنند: دریای شمال، دریای مانش، اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه. فرانسه دارای ۵۵۰۰ کیلومتر ساحل مرزی است.

حکومت این کشور جمهوری است. قوه مقننه از دو مجلس قانون‌گذاری (مجلس ملی با ۴۹۱ نماینده) که به واسطه انتخابات عمومی برای مدت ۵ سال انتخاب شده و (مجلس سنا با ۲۹۵ نماینده) که برای مدت ۹ سال انتخاب می‌‌شوند، متشکل می‌‌گردد. اعضای مجالس فوق به صورت غیرمستقیم و توسط نمایندگان مجلس ملی، شورای عمومی ایالات و شورای شهرداری‌ها انتخاب می‌شوند. رئیس جمهور می‌تواند با مشورت نخست وزیر مجلس ملی را منحل کند.قانون اساسی فعلی کشور در سال ۱۹۵۸ تهیه شده است.

بر اساس آخرین تقسیمات کشور فرانسه از ۹۶ شهرستان (یا دپارتمان) تشکیل گردیده که زیر نظر دولت مرکزی اداره شده و تحت نظارت شورای انتخابی محلی فعالیت می‌ نمایند. هر ناحیه به کانتون‌ها و بخش‌هایی تقسیم ‌شده و هر بخش از شورای شهر و شهردار خاص خود برخوردار می‌‌باشد.فعالیت احزاب در فرانسه آزاد است. از جمله مهمترین احزاب کشور فرانسه می‌‌توان به احزاب سوسیالیست، مجمع جمهوری‌خواهان (گلیستها)، حزب کمونیست، اتحاد دموکراتیک فرانسه و حزب رادیکال اشاره نمود.

 

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٧ | ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()

پارک  مینیاتور فرانسه

جغرافیای واقعی فرانسه به صورتی کوچک در این پارک ساخته شده و از سال 1991م برای بازدید عمومی گشایش یافته است. مساحت این پارک کوچک شده بیش از 5 هکتار است و در منطقه اِلانکور، ایولین در زمینی به مساحت 20 هکتار در نزدیکی کاخ ورسای واقع شده و در واقع موزه ای است که به صورت گردشگاه طراحی شده است. در این پارک نمونه ای کوچک( ماکت) از مراکز دیدنی فرانسه، شبکه ی راه آهن، بزرگراه ها و اتوبان های سریع السیر، شبکه ی حمل و نقل دریایی و رود خانه ای و شناور های آن در نمونه های کوچک را می توان مشاهده کرد. پارک مزبور با دقت تمام خصوصیات فرهنگی، معماری و تاریخی استان های مختلف فرانسه ی دیروز و امروز را نشان می دهد. ضمنا دو رستوران ، سالن سینما ، تئاتر و دریاچه و پارکینگ از جمله تاسیسات پارک است .

دیدنی های پارک عبارت است از : 15 روستای نمونه، کاخ ها و ساختمان های تاریخی، مزارع، آسیاب های بادی و مناطق مهم صنعتی مانند تاسیسات انرژی اتمی، پالایشگاه و غیره در یک محیط طبیعی کوچک با نمایی از کوه ها و دشت ها و رودخانه های مهم کشور فرانسه. به عبارت دیگر این محدوده ی کوچک بیانگر جغرافیای کامل فرانسه است .بازدید کنندگان می توانند صدای زنگ کلیسا های مشهور فرانسه و همچنین آواز پرندگان معروف این کشور را در هنگام بازدید بشنوند .



تاريخ : جمعه ٤ بهمن ۱۳۸٧ | ۳:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()