قصر تابستانی

قصر تابستانی پکن که در سال 1750 میلادی ساخته شده است، شاهکاری در طراحی باغهای چینی است. در طبیعتی زیبا ، تپهها و آبها با سرسراها، معابد، پلها و قصرهای ساخته دست بشر ترکیب شده است و مجموعهای هماهنگ که واجد ارزشهای زیباشناختی والایی است را به وجود میآورد. مجموعه باستانی قصر تابستانی پکن از سال 1998 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. (تپه عمر طولانی (با ارتفاعی حدود 60 متر) و دریاچه کونمینگ (که حدود دو سوم مساحت کل مجموعه را تشکیل میدهد،مهمترین عناصر طبیعی مجموعه قصر تابستانی پکن هستند. این مجموعه که در کل نزدیک به 3 کیلومتر مربع مساحت دارد، محوطه ای با چشمانداز 70 هزار متر مربع از عمارتهای گوناگون را در خود جای داده است.
مجموعه
قصر تابستانی در حومه ناحیه هایدیان و در 15 کیلومتری مرکز پکن واقع شده است. هسته اولیه این مجموعه در زمان حکومت سلسله جین  1234 ـ 1115 ساخته شد و طی دوران حکومت امپراتوران فئودال این سلسله گسترش یافت. اما در دوره حکومت سلسله کینگ 1911 ـ 1644 بود که این مجموعه به شکل فعلی خود درآمده و به یک باغ مجلل سلطنتی تبدیل شده که اسباب سرگرمی خانوادههای سلطنتی را فراهم میآورد.


مجموعه
قصر تابستانی پکن مانند بسیاری دیگر از مجموعه باغهای سلطنتی چین از سه تپه و پنج باغ (تپه عمر طولانی، تپه چشمه یشم و تپه معطر؛ باغ خیزابهای زلال، باغ بهار جاودان، باغ کمال و تابندگی، باغ آرامش و تابندگی و باغ آرامش و لذت) تشکیل شده است. صنعتگران و هنرمندانی که در ساخت این مجموعه شرکت داشتند با سرمشق قرار دادن طبیعت، مناظری بدیع و عمارتهایی خلق کردند که نمونهای از اوج معماری و هنر چین در آن زمان است.
مجموعه
قصر تابستانی پکن که حول محور( برج بخورات بودایی) ساخته شده است، بیش از 3 هزار سازه و عمارت کوچک و بزرگ چون پلها، راهروها، تالارها، برجها و... را در خود جای داده است. این مجموعه را میتوان به چهار محوطه اصلی تقسیم کرد که عبارتند از محوطه تپه پیشین، محوطه تپه پسین و پشت دریاچه، محوطه بارگاه و محوطه جلوی دریاچه تقسیم کرد.
ــ
محوطه تپه پیشین: این محوطه باشکوهترین بخش قصر تابستانی پکن است و بیشترین بناها و عمارتهای این مجموعه را در خود جای داده است. این محوطه از طرحی متمایز با دیگر نقاط مجموعه برخوردار است و عمده عمارتهای آن در طول محوری ساخته شدهاند که دریاچه کونمینگ را به مرکز تپه وصل میکند. از جمله عمارتهای مهمی که در این محوطه قرار گرفتهاند میتوان به دروازه ابرهای متفرق، تالار ابرهای متفرق، تالار افتخار اخلاقی، برج بخورات بودایی، تالار بحر خرد و... اشاره کرد.


ــ
محوطه تپه پسین و پشت دریاچه: هر چند عمارتهای کمتری در این بخش به چشم میخورند، اما این محوطه از نظر چشمانداز طبیعی بسیار زیبا و چشمنواز است و درختان همیشه سبز انبوه و گذرگاههای پیچ در پیچی را در خود جای داده است. بازدیدکنندگان از این محوطه آرامش و زیبایی نادری را تجربه میکنند که در کمتر نقطهای از جهان میتوان نظیر آن را پیدا کرد. از جمله زیباترین بخشهای این محوطه میتوان به باغ جاذبههای هماهنگ و کوی سوژو اشاره کرد.


ــ
محوطه بارگاه: این محوطه جایی است که امپراتریس دواگر و امپراتور گوانگجو با صاحبمنصبان و وزرای خویش دیدار میکردند و به رتق و فتق امور مملکتی و استراحت میپرداختند. بازدیدکنندگان از این محوطه پس از عبور از دروازه شرقی عمارتهای اصلی تشکیلدهنده قصر تابستانی پکن را میبینند که عبارتند از تالار سخاوت و طول عمر (که دفتر کار امپراتور محسوب میشده است)، تالار خیزابهای یشمی (که محل زندگی امپراتور گوانگجو بوده است)، تالار طول عمر شادمانه (که محل زندگی امپراتریس بوده است) و تالار فضیلت و تناسب (که محل سرگرمی امپراتریس بوده است.


ــ

 

محوطه جلوی دریاچه: این محوطه که از نظر مساحت بزرگترین بخش مجموعه است، دریاچه کونمینگ و سواحل شرقی و غربی آن را در خود جای داده است. پل هفده قوس و جزیره نانهو در کنار خود دریاچه که با امواج کوچک و لرزان به استقبال درختان بید مجنونی میآید که برای بوسه زدن به سطح آب سر بر روی دریاچه خم کردهاند، از دیدنیترین قسمتهای این محوطه هستند.

مانند
بسیاری دیگر از قصرها و باغهای سلطنتی پکن، بخشهای زیادی از مجموعه قصر تابستانی در سال 1860 و در جریان هجوم نیروهای انگلیسی و فرانسوی به چین دستخوش ویرانی و آتش شد. اما در سال 1888 امپراتریس دواگر از محل بودجه نیروی دریایی چین، به مرمت این مجموعه اقدام کرد، آن را باغ تابستانی خواند و به اقامتگاه خود تبدیل کرد. همچنین این مجموعه بار دیگر در سال 1900 و در جریان هجوم نیروهای متحد هشت کشور به چین صدمه دید که آسیبهای ناشی از این حمله نیز در سال 1902 ترمیم شد. در سال 1924، هنگامی که پس از پیروزی انقلاب چین آخرین امپراتور این کشور از شهر ممنوع بیرون رانده شد، درهای مجموعه قصر تابستانی پکن نیز مانند بسیاری دیگر از بناهای سلطنتی این کشور به روی عموم مردم گشوده شد

.



تاريخ : جمعه ۱ آذر ۱۳۸٧ | ٤:٥۸ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()