روز ششم آوریل ساعت 7 صبح به شهر گوانجو مرکز استان گواندونگ می رویم، شهری بزرگتر و معروفتر از شین زن وبا جمعیتی بیشتر از آن. این شهر در کنا ر شهر های پکن و شانگهای راس سوم مثلث شهر های بزرگ و اقتصادی چین می باشد و ایرانی ها هم معمولا بآنجا زیاد سفرمی کنند. از بازار گوانجو دیدن می کنیم و نهار را در رستوران ترکی می خوریم دیدن و حرف زدن با ترک های چینی واقعا جالب می باشد.

همه در چین کار می کنند بین این همه جمعیت میلیاردی اصلا بیکار نمی بینید . مقایسه ساده ای را انجام میدهیم ایران نفت دارد ،گاز دارد،مملو از منابع عظیم معدنی است . نفت را بشکه ای بالای 100 دلار میفروشد و در عوض بنزین را با صرف میلیون ها دلار از همان نفت ،منتهی از همان کشور ها وارد می کند و بصورت مفت در کف پمپ بنزین شهرها هدر میدهد .اما چین ،بجای نفت ،سرمایه عظیم نیروی انسانی را دارد . بقول آقای لیان فو که می گوید شما کشور ثروتمندی هستید و نیاز ندارید کار کنید اما ما اگر کار نکنیم از گرسنگی میمیریم . چین با مدیریت صحیح و با کاری که توسط مردمش انجام می دهد 100% قیمت مواد خام وارداتی خود را به جهان صادر می کند طوری که حتی جانمازی و تسبیح و چادر را هم با توجه به فرهنگ ما میسازد و می فروشد .

وقتی که خانه ای را در همین ارومیه 100 میلیون تومان می خرید و چند ماه بعد 150 میلیون می فروشید پرواضح است که علم و دانش در این عرصه رنگ می بازد چراکه یک مهندس که در طول 30 سال خدمتش نمی تواند 50 میلیون پس انداز کند و این در حالیست که یک فرد بی سواد در عرض چند ماه بدون زحمت و مفت صاحب ثروت باد آورده می شود،در این جامعه و در این اقتصاد کار معنای واقعی خود را از دست می دهد و دلالی جای علم و معرفت را می گیرد طوری که مهندسین و دکترهای ما بجای محاسبه و طبابت دلالی موبایل و زمین و خانه میکنند و این یعنی فاجعه. در هیچ کشوری کاسب لوازم خانگی بیش از تولید کننده سود نمی برد . تا حال شنیده اید که کشاورزی از قبل زحمات طاقت فرسائی که برای تولید محصولات خود متحمل میشود سود بیشتری از دلال بازار میوه داشته باشد ؟ این به  معنای واقعی تحقیر علم و دانش و تولید در کشور و رواج مفت خوری و بیکاری نهفته در جامعه است .

عصربعداز دیدن بازار دهکده بزرگ به شین زن برمی گردیم.

 



تاريخ : دوشنبه ۱ مهر ۱۳۸٧ | ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()