مهمترین معضل و مشکلی که احساس می کنم مشکل مدیریت ، علی الخصوص مدیریت در سطح کلان در کشور می باشد که نتوانسته از این همه سرمایه ، سرمایه هائی که هر کدام به تنهائی آرزوی هر کشوری است ، استفاده بهینه بکند و این مختص وضعیت حـــــال ما نیست . در گذشـــته نزدیک و حتی گذشته های دور نیز این معضل گریبانگیر مابوده است . ایران کشور جوانی است و جوانان ایران سرمایه های مــلی ما هستند ولی به نظر میرسد که جوانان وطن و یا بهتر بگویم ملت ایران در گزینه های مدیریتی ما هیچ جایگاهی ندارند و فقط در مقاطع زمانی که احساس نیاز میشود از این سرمایه و پتانسیل عظیم آن استفاده میشود . زمانهای انتخابات ویا گره های سیاسی که باز کردن آن نیاز به حضور مردم دارد استفاده نمایـــشی از آنها میشود .و این درد جانکاهی است که بصورت لاینحل باقی مانده است و بایستی یک روزی توسط مدیران شجاع  نظام این گره باز شود.

ساعت 16 وارد فرودگاه تبریز میشویم ، آفای گرجی از شرکت چینی بما ملــحق شده و بلیط ها و پاسپورت هایمان را تحویل میدهد با ایشان من در سفر قبلی ام به چین همسفر شده و دوره سوئیچ را باهم گذرانده بودیـــم شخص بسیار مودب و باسواد و دنیا دید ه ایست و قراراست  تا ترکــــــیه باهم باشیم و این برای من بسیار خوشحال کنند ه است. در فرودگاه آقای دروگریان یکی از همکاران مخابراتی مان  را می بینیم که برای ادامـــــه تحصیل و بررسی  وضع دانشگاه های ترکیه یک هفته ای را به استانبول میرود . نماز را در نمازخانه فرودگاه می خـــوانیم و یک چائی را باهــم صرف می کنیم و دنبال این هستیم که بفهمیم هواپیما ئی قراره با آن پرواز کنیم  از چه نوعــــــــی است در محوطـــــــــــــــــه فرودگاه یک فروند هواپیمای بویئینگ 747هست با  یک فروند فوکر 100 خوب بدیهــــیست که بوئیئنگ برای پرواز بین اللمل منظور می شود اما آنرا برای پرواز سوریه که هـــــمزمان با پرواز ما هست تخصیص داده اند.

ساعت 16:30 به سالن پرواز های خارجی میرویم . محوطه بسیار کوچکی که آن هم تازه ،فاز توسعه اش تما م شده ، واقعا خجالت آور بود آن هم برای شهری مثل تبریز .جهت تحویل وسائل و دریافت کارت پرواز به محل مربوطه میرویم خانمی انجا نشسته  با دریافت بلیط ها ی ما به کما میرود ودر مقابل سوال ما که علت را جویا میشویم میگوید بر اساس قانون جدید ترکیه که به ایران هم ارســــــال شده در ترکیه از پذیرش ما جلوگیری میشود و ما بایستی یک تعهد نامه ای را امـــــضا کنیم که در صورت بروز مشکل هیچ ادعائی را بر علیه هما نداشته باشیم . بالاجبار آنرا نوشته و امضا میکنیم و کارت ما هم صادر میشود . نمی دانم مشکل ما با جهان خارج کی حل میشود و ما از این تافته جدا بافتگی خارج میشویم ؟. با اتوبوس فرودگاه بسمت هواپیما حرکت می کنیم برایم تعجب آور است که بر ای پرواز بین اللمل از فوکر استفاده میشود؟ چرا که آنرا بیشتر برای مسیر های کوتاه بکار میگیرند. در هر صورت سوارمی شویم با توکل بخدا و ائمه اطهار. راس ساعت 17 هواپیما از  تبریز بسمت استانبول پرواز میکند. یاد نوشته ای میافتم در خصوص پرواز
از زمین که کنده می‌شوی انگار پله پله تا آسمان بالا می‌روی. طبقه اول زمین، طبقه دوم ابرها، طبقه سوم فضای غبارآلودی است از مه. زیر پایت سنگفرش ابر است. ابرهای پشمالو و پنبه مانند که گویی به دست خودت آن‌ها را درست کرده‌ای. پشمک‌هایی دوست داشتنی که دلت می‌خواهد چنگ بیاندازی و مشتی ازآن‌ها را به دهان بگذاری. می‌گویند آسمان هفت طبقه است. نمی‌دانم با تقسیم بندی من مطابقت دارد یا نه؛ ولی به حساب من، به طبقه سوم که رسیدید زمین را مثل کودکی نارس درون حباب شیشه‌ای خواهید یافت.

من با آقای فکری در یک ردیف و کنار هم نشسته ایم بعد از گذشت نیم ساعت آقای گرجی هم به ما ملحق میشود 3 ساعت پرواز طول کشیده هوا در روی ترکیه خوب نیست این را خلبان در طول پرواز اعلام میکند
مراسم تعویض لباس مسافرین خانم که با برداشتن روسری آغاز شده‌بود نزدیک به فرودگاه استانیول با تغییرات کلی در حال خاتمه است.

در روی استانبول واقعا میشود وضعیت بد هوا را احساس کرد تکانهای تند هواپیما و نیز مه بسیار غلیظ پایین نشستن را با مشکل مــواجه ساخته اما با تمام این اوصاف خلبان هواپیمارا می نشاند آن هم با چنان مصیبتی که همه ما فکر می کنیم با ان شتابی که موقع فرود به خود گرفته الان از باند خارج ویا به آن برخورد میکند.ساعت تقریبا20  به وقت ایران و19 به وقت استانبول در فرودگاه بین اللملی کمال مصطفی آتاتورک هستیم و منتظر خروج از هواپیما .هوا نسبتا تاریک شده و مه آلود است .بارش نم نم باران ادامه دارد . با یک اس ام اس رسیدن خودرا به ایران اعلام می کنیم . فرودگاه فعال و بزرگ آتاتورک پذیرای دهها پروازی است  که تقریبا همزمان با ما فرود آمده اند. وضعیت منضبط و پیش بینی شده فرودگاه امکان توجه و ارائه خدمات موردنیاز به مسافران را فراهم می کند. در همان لحظات اولیه حس می کنم کشور همسایه ما به موضوع توریست و پذیرایی از آنها به خوبی آشنایی دارد و اهمیت می دهد. بعدها که اطلاعاتم را در محیط کاملتر کردم، متوجه شدم در ترکیه صنعت توریست ظرف دهه های اخیر با سرعت بی‌نظیری گسترش یافته و مدرن شده است. منابع اطلاعات خبری تعداد توریستهای بازدیدکننده از ترکیه را در سال 2006، رقمی بیش از 23 میلیون نفر ارزیابی کرده اند.



تاريخ : جمعه ٤ امرداد ۱۳۸٧ | ٥:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()