برج زنگ

درست پشت برج طبل ، برج زنگ با عظمت مثال زدنی اش خودنمائی می کند ، با دیوارهای سنگی خاکستری و سقف سیاه رنگ شیشه ای و در سبز حاشیه دارش. درست شبیه برج جنوبی اش ، این برج نیز در سال 1272 در زمان سلسله یوان ساخته شده ود ر سال 1420 نیز مجددا بازسازی شده است. بعداز سوزانده شدنش در قرن هیجدهم در سال 1745 از نو ساخته شد. برج زنگ کمی بلند تر از برج طبل بوده و حدود 47.9 متر ارتفاع دارد و هنوز هم که هنوز است زنگ موجود در آن به بهترین وجه ممکن نگهداری میشود اما دیگر این زنگ ،زنگ نمی زند.

درست مقابل هرکدام از پایه های اصلی ساختمان برج یک طاق قوسی بازی وجود دارد و زنگ نیز در روی یک سکوی دروازه مانندی قرار داده شده است. برج زنگ برای نخستین بار در زمان سلسله یوان مورد استفاده قرار گرفت مدتی بعد بعنوان معبد ی در آمد که سمبل صلح پایدار و ازلی بود این برج در سال 1747 در آتش سوزی کاملا ویران شد اما امپراتور وقت دوباره آنرا با یک ساختار سنگی زیبا و جذاب و با دوام بازسازی نمود . در زلزله تانگ شان در سال 1976 فقط سر سنگی مجسمه حیوانی که برای تزئین روی سقف آن قرار داده شده بود دچار آسیب شد.

اصولا برج زنگ اصلی برای نگهداری زنگ فلزی بزرگی ساخته شده بود اما بحد کافی ارتفاع نداشت . امروزه شما می توانید مشاهده کنید که این برج پذیرای یک زنگ برنزی بسیار بزرگی با ضخامت بیش از 10 اینچ و وزن 63 تن است .زنگ آهنی قبلی نیز به پشت این برج نقل مکان داده شده وبیش از 500 سال است  که در آن محل گذاشته شده است . زنگ بقدر بزرگ و فوق العاده سنگین است  که کوشش زیادی برای نصب آن بعمل آورده شده تادر آن محل قرار داده شده است  . در آن زمان پکن شهر چندان بزرگی نبود و صدای زنگ در تمام طول و عرض شهر تا شعاع 20 کیلومتر به وضوح شنیده میشد . و تا سال 1924 ساعت 7 بعد از ظهر این صدا مردم را متوجه زمان می نمود.

در روی این زنگ نوشته شده است ((  این زنگ در خوش یمن ترین روز ، ماه، سال در زمان امپراتوری یونگ لی ساخته شده است ))  و براستی که این بزرگترین زنگ باستانی است که در چین ساخته شده است.

بازدید از برجهای طبل و زنگ

شما می توانید به تمام قسمت ها و طبقات این برجها سرزده و از نزدیک آنها بازدید نمائید و از طبقه بالای این برجها شهر را مشاهده کنید . این برجها از ساعت 9- 4.30 برای بازدید عموم  و جهانگردان باز بوده و هزینه بازدید نیز برای هر نفر 20 یوان می باشد.



تاريخ : شنبه ۱٦ آذر ۱۳۸٧ | ٥:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : مرتضی شیخ بگلو | نظرات ()